After ten years nakapag blog din ako. :)) Grabe naman kse. Para ako sinapian nang katamaran. Tapos wla naman kse gaano ganap sa everyday life ko. Hihihi! Pero namiss ko to.. Yun wla kang makausap. Tuloy tuloy lang yun pagttype mo.. Kse.. Ready yun pagkatao mo mag-share. ((= Nowadays busy-busihan talaga ang lola mo.. Ang dami na namn kse naman gingwa sa mala impyerno na buhay namin sa nakaktorture na university. Hahaha! Ang sama ko lang. Msarap naman tlga maging busy e. Alam mo ba kung ano masarap gawin kapag gusto mo makalimot?? Ang sarap umalis. At sumama sa tao na minsan at bago mo pa lang nkilala. Kse para sakin. Kapag ganun un pakiramdam na hindi kayo gaano mgkakilala. Mpapakita mo yun IKAW. Un ikaw bago ka magkaganyan. Un ang sarap kumilos sa tao na hndi ka agad huhusgahan. Hindi ka bubugbugin nang lait at pintas. Kse mas napili niya na mas makilala ka. Yun gnun. At sarap din sa pakiramdam na pupunta ka sa malayo. Para maiba naman yun ihip nang msamang hangin sayo. At para wla naman din gaano makakilala sayo. Mga naranasan ko yan sa limang araw nang kalbaryo nang buhay ko...
Umiikot ang kwento sa ganito...
Before this Hell week. May nakarating na sakin na balita na babalik na siya.. Ewan ko ano ba dapat maramdaman ko? Oo! Natutuwa ako na may halong excited na ko sakniya. At the same time para akong nakaramdam nang takot. Kse baka pag nkita ko siya. Imbis na nakahakbang na ko palayo sa katotohanan. Bka mahila na naman ako pabalik.. Hmm.. Alam ko hindi naman naging madali sakniya. Naging malamig na kmi sa isa`t isa. Aminado naman ako e. Naboring na ko sa timpla at ikot nang lovestory namin. Alam mo yun mgakchat nga kayo. Malayo na nga sa isa`t isa tapos parang may malaki pang wall sainyo kapag nagkakausap kayo. Hindi naman ako naging madamot sa bagay na dapat mas maintindihan ko. Kya nga nag pabaya ako e. Kse inaantay ko na lang yun mga susunod na mangyayari..
First day.. Parang hindi ko pa gaano iniinda na alam ko na andito na siya. Kse wala man lang ako narinig na Hi nicka! Hello Babe? how are you?? :( Yun gnun.. Pero sge. Bka pagod sa byahe. Bka gusto makasama yun family niya. Kaya pagbigyan.. So next day.. Parang kinakabahan na talaga ako. Bakit parang umaasa lang ata ako na kakamustahin niya ko? Na bakit pakiramdam ko naman wla naman mangyayari na ganun. Bago ako matulog nagisip ako nang sobra.. Hanggang hindi ko napigilan ilabas yun nararamdaman ko. Wednesday na bukas. Malabo na talaga.. Wla na talaga. Ang sakit sa kaluluwa! Na naiimagine ko pa lang na humingi lang siya sakin nang sorry! SORRY lang. Yun lang. Magiging strong pa ko para yakapin siya at mapatawad siya sa mga nangyri. Kso wla e. WLA talaga. Magdamag ko inisip. Magdamag ko dainamdam to.. Na mukha na naman pala akong tanga. Nakikita ko na naman yun sarili ko mahina. Lalo sa ganito bagay..
Pinalagpas ko yun araw.. Na alam ko nakaalis siya. Bago ako magsalita. Siguro..Sinabi ko yun nararamdaman ko. ayun nga. Sumagot naman siya. At yun ung nagtulak sakin para maisip na AYOKO na. Na hindi kmi at AYOKO na skniya. Hindi ako galit. Pero bilang tao ko na lng titignan ang pagtingin ko sakniya. Isa syang malaking duwag! SOBRA. Akala ko may mas duduwag na sa dati ko. Mas may ngayon pa pala.Lahat nang sinabi niya nung ok pa kmi asan na ngayon ok na ulit sila? Sa tingin mo gawain ba yun nang isang tao na may isang salita?? Sa totoo lang. Naging kapitan nya lang naman siguro talaga ako nung mga araw na sawa na siya sa buhay niya. Yun andami problema.. At ako lang yun anjan.. Oo. Ok na nga sakin yun gnun e. Kso ang pinaka masakit sa lahat.. Yun parang sa ginawa niya. hindi kami naging magkakilala. Oo.! lahat naman nang bagay may rason. pero paminsan msarap din naman gumawa nang bagay para malaman mo kung ano ba talaga ang dahilan nang rason na yan.
Ngayon. Ok na ko. Nalabas ko na lahat! Halos lahat. Masaya na lang ata ako sa mga manggyri sakniya. Ayoko mgkplastik. Pero ngayon pa lang. Nabura siya sa pagkatao ko. Pra sakin panaginip ko lang siya. At napaka bilis mabura. Sorry na lang. Pero siya na ngtulak sakin sa pwesto na to. Sana mgkita kami. Pero un normal na pagkikita at iisipin ko na hindi ko siya nkilala. Dahil kapag naiisip ko ang ginawa niya. Nkakaisip ako nang tao na sayang sana.. kaso... :"duwag" ..
No comments:
Post a Comment