Behind the scene.

 Maybe ok naman na yun title na nabigay ko sa part na to. :)

 Andami ko gusto sabihin. Sa totoo lang nagyon nakapharap ako dito.

 Parang ang sipag nang paggana nang isip ko kasabay na nun ang likot nang mga daliri ko para mailabas ang gusto ko maparating. 

Mahirap naman kse yun paulit-ulit mo babalikan yun araw kung kailan kayo una nagkakilala. 

Una kayo nagkasama. Unang date na masasabi nyo na gusto niyo na talaga yun isat-isa, 

Kng kailan mo naramdaman yun kakaibang saya na nagtulak sayo para sa bagay na hindi mo napaghandaan. Ayoko na nang paligoy ligoy pa. Nung araw na pakiramdam ko. Masaya ako na malaman na masaya siya pero bakit parang hindi naman ganun kakuntento yun pagkatao ko sa kasiyahan na nararamdaman ko. 

Doon ako nagsimula mag-isip.

Tama. Masasabi ko nga na nagustuhan namin ang isat-isa. 

Napasaya. Nagdamayan. 

Pero ang malaking tanong ko sa sarili ko.. "Hanggang saan ako dadalhin nang tinuturing ko na kasiyahan ko? " Hindi ako nagrereklamo. Pero napapaisip ako. Hindi ako assuming pero marunong naman ako makiramdam. Takot na takot ako mag open up nang totoong feelings ko. Kse sa unang banda. "PARA SAAN?" he's not my boyfriend. Walang ligawan. 

Diretso sa maayos na pagkakaunawaan pero matuturing na magulong usapan.

Hindi ko naman to ginawa. Pra makaganti. Alam ko na mababasa niya din to. Siguro no choice. Eto tlga yun gusto sabihin e. -__- Mahirap naman kse un sabihin ko na lang parati na 

"Im okay"  "Oo ok lang sakin , wala lang yun"   

Edi sana sa jupiter na lang ako tumira db? Kung gawain naman nang allien yun gingwa ko. 

Tao tayo. Hindi tayo hayop na kahit saktan mo. Sasakamalin ka nalang. Marunong tayo magtimpi. Marunong tayo masaktan. Ang hirap lang satin dakila tayo sa pag papanggap o sa pagiging martir. 

Ayaw mo sabihin na ayaw mo na? O hndi kana masaya? Na nakakaselos na? 

Kse baka masaktan siya baka maoffend? Ohh baka naman hindi niya maintindihan baka magalit? So itatago mo lang db.. Pero natry mo nba itanung sa sarili mo. Na yun iniiwasan mo na gawin para masaktan siya ay nagagwa niya din sayo? Yun bakit kapag siya ingat na ingat ka maging malungkot samantalang siya effortless kung saktan ka? 

Unfair db? Ayan ka. Ayan sila. Ganyan tayo. 

Natakot ako nun akala ko mawawala na yun facebook account ko. Ang dami nang naganap dun.Andami nang hindi maibabalik kapag nwla yun. Pero habang inaantay ko yun pagkakaayos nun. Kung kailan pa ba babalik yun o kung babalik pa ba yun? Ilang days na lumipas para lang tlagang nasanay na ako matulog. Magbasa na lang , magsipag. Bsta parang wala nag karapatan para mag online. Kse wla naman na akong account. Yun ilang araw na lumipas na yun. Ngkasabay na naman yun mag session ko nang mga party na yan. So.. Alam mo naman na kinkapitan ko yan. Aalis nang gabi. Uuwi nang hatinggabi. Gigising nang hapon na. Pos same routine na naman. Paulit ulit. 

Hanggang nakarmdam na naman ako nang pagod. 

At nagtanong. "Bakit nakikita ko na naman ang sarili ko sa ganitong kalagayan"?? 

Ang pathetic ba sa pandinig? :( 

Pero nakita ko na naman yun sarili ko na happy go lucky. Yun ayaw ko na naman nang mga tao na walang ginwa sakin kundi pangaralan ako. Gnun ba ako katanga para masisi? Gnun ba kalaki yun pgkakamali ko para masaktan na naman? :( 

One time. Sbi nang isang friend ko. "Alam mo bagay na bagay na sana kayo pwedeng pwede na sana kaso mali nang pagkakataon" Napangiti lang naman ako. At sabi ko. " Ok naman e. eto siguro talaga yun time nang entrance ko sa buhay niya. Ang pangit lang kse hindi maganda yun pag exit ko." :)) Sa totoo lang. Ayoko na paguspan. Kse pakiramdam ko. Nasan ako ngayon sakniya? Parang na out of place talaga ako lalo nung anjan na yun angel niya. Hindi naman ako makasarili. Para pilitin pa. Kung alam ko naman na hindi na tama. Na wla akong assurance. Gusto ko pa. OO! pero gusto ko na huminto. Kse iba na yun pakiramdam ko. Habang maaga pa. Kailangan kse maging wise na ko. Kesa naman maulit na naman ako kung saan ako nang galing bago ko mahanap un kasiyahan na sinasabi ko.

Bibitawan ko na ata yun paniniwla ko na. "Ang akin ay akin.. At ang sayo ay maaring maging AKIN" :)

Ayoko nang may kahati. Una pa lang. Pero pinagpilitan ko.

 Ayoko nang pangalawa lang pero ininsist ko. 

Gusto ko din naman sabihin na. "Im sorry". Kse ako naman talaga ang unang naging makasarili dito. 

kahit alam ko na. Tumuloy pdin ako. Nkipagsapalaran pa din ako. Ok sana na ituloy e. 

Kung alam ko na yun gusto ko. Kagaya nang kagustuhan niya sakin. 

Yun level nang tapang ko ay kalevel din nang skniya. 

Kaso parang malabo. Parang ako lang tlga ang mhihirapan sa huli.

Nkakalungkot lang talaga kse naiisip ko ang bilis bawiin. Pinadaan lang. Kung kailan mga Bibirthday ako. Kung kailan na mag Xxmas pa. :( Pero alam ko naman na may reason to.. 

Masaya naman ako  na ok na kmi. 

Nagkaayos. 

At sana dumating na yun time na kaya ko na ulit  sabihin sakniya na. "Bestfriend!" :)