"ALL IS WELL." :))

"When life gives you a hundred reasons to cry, show life that you have a thousand reasons to smile." 

Sana yan yun lagi ko naiisip makalipas nung mga ilang araw , ilang linggo na nagpadala ako sa mga nangyri skin at sa mga problema na hinayaan ko na tangayin ako sa malalim na emosyon. Ayun nga! Ilang araw akong wlang masabi sa takbo ng buhay ko. Paano naman kse yun makukwento kung napaka pakla nang lasa nang araw ko nun mga ilan araw. Sige! Papaano mo ba nasasabi na minamalas ka? O baka sinusubukan ka lang nang pagkakataon? Anu pagkakaiba nila? 

Pasahan na namin nang mga projects. Shempre! Anu eexpect mo? Yun sandamukal na projects na hindi mo malaman bakit ganun kahirap para ipasa sa oras at araw na gusto nila. Ayan! Gawa dito gawa jan. Overnight dito overnight jan. Halos madalang ko na maramdaman un bahay namin kasi uuwi ako pagod na. Uuwi ako late na. Nakakaiinis pa sa sobrang dmi nu na nga projects sasabay pa yun marami pa kayo bayarin. Madami pa kayo dapat ayusin! -__- One time. Pauwi na ko sa sobrang pagod ko. Hindi ko namamalayan naluluha na ko. Hindi ko namalayan na hndi pala ako nakakain nang lunch. Nalipasan na ako nang kain. Ok naman magpkahirap e. Kung sana gusto mo yun gingawa mo. Yun feel mo na gusto mo tlga. Ang hirap kse nun napipilitan ka lang at dahil para may pasa at pumasa lang. Ayun kmi. Ayun ako. Kya lalo na mas mahirap. Ilang araw din kmi nagkumahog sa di malaman kung anu ang dapat unahin. Ok na. Mission success kmi sa iba. Sa hndi namin inaasahan na sa isang pinaka mahirap pa kmi pumalya. Hayss! Mayroon kmi project sa napaka demanding namin na prof. alam mo yun. Compsci kmi at hndi mga engineer. Gusto niya gumawa kmi nang mamangha siya. Ok sige! Go. Naghanap kmi ng tutulong smin. Pumunta kmi sa lugar kung saan kmi mas makakamura. Oh yan! Four kmi sa group. Tig almost 2h pesos kmi. E msakit na din sa bulsa yun nuh! Lalo at ang dmi na namin bayarin. Ginwa namin. Ng overnight. Pinagpaguran. Nung araw na ippresent na. Boom! Hndi gumana. Aw. :"( Ang giba sa pakiramdam alam mo yun. Trial and error. Hndi kmi nawalan nag pagasa. Sa sumunod na araw nang defense namin. Nakiusap kmi. 3-5pm lang yun oras na pde ka magpcheck. Putapete! Nawalan ng kureyente sa school. Paano naman kmi matutulungan nun gagawa sa ibang course e need nun nang kuryente. Tumakbo yun oras. 12noon. Ayan! May ilaw na. Tumakbo kmi sa 4th floor na yun. Bglang sbi na. "Sorry umalis na siya e" Lintek! Bakit ganun? Ang malas naman sobrang pagsubok. :( 2pm na. Malpit na kami tawagin nang naisipan nang dalawa ko kagrupo na. Itakbo ulit yun sa lugar na kung saan kmi bumili. UN to Vitocruz ang byahe. Cge! Pumayag kmi. Sa pag babakasali. 5pm na. Ntawag na lahat. Kami hndi pa kse wla p kmi. Dumating yun ksamahan ko. Sa balitang. "WALANG PINAGBAGO" ouch. Tinawag na kmi. Kailngan na lang namin un mapaliwanag. Gumana man o hndi. Ntapos kmi isa-isa. Huli yun leader. Sabay sabi na. "Sa facebook ko na lng sasabihin grades niyo." Huhuhu! Sobrang gusto ko lapitan un prof ko e. Gusto ko sabihin na bakit gnyan ka? Ang lupit mo! HNDI mo man lang ba titignan yun hirap pagod at gastos na binigay namin. At tinignan mo yun kaisa isang mali? 
Nkakahiya naman sakniya na ONE UNIT LANG! :(( 

Hndi pa din ako mapakali. Naiisip ko baka dahil sa isang unit na yan e tumalon na ako sa tulay sa sama nang loob. Hanggang sa nakausap ko yun leader namin. Kailangan niya daw gumawa nang panibago na project at rush ipapasa. Idedefense daw na online! WTF. san niya naman nkuha yun idea na yun. Tssk! Saturday morning. May sakit kse yun pinsan ko naiwan at alaga samin. Naisip ko muna n samahan ko muna yun moomny ko na ipacheck-up siya. Cge! Maaga pa naman. Ngayon araw daw kse un chubaekek na defense na yan.. -__- Mga tanghalian na nakita yun result nang pinsan ko. Kailangan na daw namin iadmit sa hopsital kse daw my dengue. Nung nalaman ko yun. Tumakbo ako pauwi natatranta ako. Kailangan ko masabihan un mga kagrupo ko na hahabol ako na anu ba dapat ko gawin o unahin kse my emergency sa bahay namin? Huhuhu. Putragees! Anu bayan. :( Tumawag ako sa leader namin sinbi ko na saknya. Siya na daw bahala. Alm mo yun nsa taxi ako pero un utak ko nsa defense na yun! hayss. Nsa hospital kmi. Naiwan ako sa labas malayo un lugar. Hndi ako familiar. Ako daw un kukuha ng pera kse skin nkapangalan. Sige! Lumabas na ko para naman mhanap ko na kung saan ko pde mkuha un pera.. Lakad ako ng lakad. Mapuno yun lugar! Wla naman ako mkita na parang city ang dating. Feel ko naliligaw na ko. Tpos un tintawagan ko na tao para maguide skin hndi sinasagot yun tawag. :( Ang malas! Naluluha na ko na bumablik kung saan man ako galing mabuti na lng at my mbuti na tao ang nagturo skin.. Pag tingin ko sa paa ko. Ang dumi na. Ang alikabok na. Ang dumi ko na. Ang dungis at amoy araw. :( Naisip ko. Kya ko to. Pagsubok lang to.! Tumagal un pinsan ko nang mga 3 days. Ako yun bantay sa umaga . Nkakamatay ang inip at antok na nararamdaman ko pag ako yun bantay. Kulang na ako sa tulog. Uuwi na lang ako samin para kumuha nang gamit. Antok na antok ako sa mga biyahe ko. Un ang dmi ko dala tapos siksikan sa bus hndi ako makababa. Pero kung lalakasan at buong pwersa mo na itutulak yun sarili mo. Malalagpasan mo yun mga tao na nkaharang para makalabas ka. Sa pangalawa araw namin. Sinubukan ko na tawagan un prof namin. Sasabihin ko. Hndi na ko makakapag defense. Pero bat gnun? Nka 50 missed calls ako. Hndi nasagot kahit isa. Hayss! 6pm kailangan ko na makaalis dto at tatakbo ako ng byahe papunta sa classmate ko. Dun ako mgdedefense. Akalain mo mula yun quezon ave. Para ko nang nilibot ang paikot nang mundo papunta sa quirino.. :=(( Nkarating ako sa knya. 7pm na. Maguumpisa na kmi. Dumaan muna ako sa church at nagdasal.. Alam ko e. Na khit sobra yun pagod. Alam ko na may dahilan to. Alam ko na sa bawat paglalakad ko mgisa. Siya yun kasama ko.. :)

At... Mission success ulit! Nkapag defense kmi nang maayos. At humngi nang pasensya si maam na hndi niya nasagot yun mga tawag ko. Db may dahilan? Kse siguro kailangan ko tlga makahabol. :))  Almost done na ko. Na lahat nang tungkol sa pgaaral naayos ko na. Hndi pa pala. Nang nkita ko ang tentative billing nang pinsan ko sa hospital. Byans! Umabot kmi sa 38K. Grbe naman hospital! :( Hndi naman gnun kadali iprovide yun pera na gnun kadali db. Hanggang sa hndi mo maiisip na mababayaran namin yun. Salamat na din sa mga tao na pindala ni God smin para tumulong. :)) 

Ngayon ko masasabi na ang "malas"ay napakalayo sa defenition nang "pagsubok" lang. Pra sakin. Yun kamalasan anjan na yan e. Mamalasin ka talaga kung my mga bagay ka na hndi ginwa para sa ikakalutas nang problema mo. Yun pagsubok. Nkalaan na talga sa araw araw na pamumuhay natin yan. Hndi yan ibibigay satin kung alam niya na hndi natin malulutas. Lahat talaga may dahilan. Yun pagod. Yun hirap at sarap isipin na may magandang kasunod na balita. Tama nga. Sinisubukan niya lang tayo. Kung hanggang san tayo tatagal at kakapit sa paniniwala na anajan talaga siya. :)) At yun mga problema at pagsubok na yun ang mga bagay para matuto ka at maging malakas kapa sa darating na araw. God is Good. All the time! All the time God is Good! :)) Goodnight.