Immune.

"I wanna stop wondering, what if.. I want to know what is."

Wla lang! nhagilap ko lang yan sa isip ko. Ang gnda lng nang sinbe ni basha nuh? :)) 

Parang na aaply ko din yan sa everyday life ko. Alam mo yun ang dami ko naiiisip minsan nga ang sensitive ko na lang sa wala sa lugar eh. Nakakaasar lang dti nga naalala ko iniisip ko may mental disorder ako hahah! Paano b naman hndi ako mdalas magalit pero halimaw pag napuno! HAHAHA. maka halimaw naman. x)) Yun ganun. Halo halo na naman yun nararamdaman ko. Bat gnun nuh? Normal lang ba na dumaan sa mga gntong araw?! 

Kahapon. Hbang gingwa ko yun activity namin sa multimedia. Yun song na napili namin. Yun ART OF LETTING GO. Npapaisip ako nun hinihimay ko yun lyrics nung kanta. Tumtagos pa din. Eto un kanta na hndi ko makakalimutan nun broken hearted ako naiiyak talaga ako pag nariring ko yun. Sanay naman na ko mg hide nang nraramdaman at naiisip ko. Minsan nga pati family ko magugulat na bakit nagmugto yun mata ko? My problema ba ako? Hndi ako sanay e. Na mg open lalo pag mababaw lang ang bilang nang tao sa buhay ko. Hndi mo ko mapapaamin. Hndi mo ako mapipilit.

Hndi ko alam kung bakit may lungkot? My sakit? Nyeta! Lang nang nakaimbento niyan. At masyado tintangkilik nang pagkatao ko yun naimbento niya. Tsk. Tsk..

Tanung ko minsan. Bakit nagagawa ko magsinungaling? Bakit kailangan makasakit? Gumamit? ang kapal lang nang mukha ko magreklamo sa mga nangyri skin e ako nga sa sarili ko ngawa ko magloko. Hays.. Isa pang nakakadagdag skin yun minsan kailangn ko nang matatakbuhan. Tan*inna lang! Sa dmi dmi nang kaibigan ko.Iilan lang ang nakakaalala. Nkakaramdam. Iilan lang yun kaya ka samahan sa lungkot.. Ewan ba kung bakit ganito un pakiramdam nang umaga ko. Parang ansarap magtutulog na lang. ANg labo nang isip ko. Puro TANONG. nakakapagod na maghanap nang sakto at tamang sagot. Nkakapagod na mgpanggap. Nkakapagod na maging malungkot. Nkakapagod na lhat. :(

Naiiyak ako pag naiisip ko na ang buti buti ko sa iba. Na makatulong ako sa ikakaayos nang buhay nila. Samantalang ako kung titignan mo ang gulo. hndi ko nga maaayos yun dapat ayusin. Kya hindi ko magawa mag malinis. Kse lam ko sa sarili ko na my baho din ako kahit papano. Nagsasawa na ako na parang freelancer na lang ang role ko sa mga tao na dumdaan. Na panandalian lang ako. Na bakit pa ako mag eeffort kung dun din pla babagsak. Sa hiwalayan din. Npaka bitter ko. Ayoko makakita nang msaya na couple. Lgi ko naiisip matagal man kayo sa hiwalayan din bagsak niyo. Walang tagal tagal. Wlang mahal mahal. Kse pag hndi talga kayo para sa isat isa. WLA LHAT BISA yan! E bat ko ba sila pinapakelamanan? WLA nman. Nkikita ko kse madalas pa. Nkakairita! Na ngpapaka saya sila sa mga yun smantalang pag iniwan sila mamatay matay sila sa sakit.

OO ang epal ko lang. Pero ok lang. Eto ako. Gnyan ako. Kung magulo ang pagkakabasa mo ok lng. Gnyan din kse kagulo ang isip ko. -_-